ABC

Pierwsza pomoc pisarska

 

Opowiadanie – jak je dobrze napisać.

ŻELAZNE ZASADY:

  1. Pisz swoje opowiadanie w jednakowym czasie – nie mieszaj teraźniejszego z przyszłym, przyszłego z przeszłym.
  2. Tam gdzie to możliwe wprowadzaj dialog – twoje opowiadanie będzie wtedy ciekawsze.
  3. Wzbogacaj opowiadanie wprowadzając elementy opisu krajobrazu, charakterystyki postaci.
  4. Nadaj tytuł swojemu opowiadaniu!
  5. Pisz z sensem i na zadany temat. Staraj się wymyślić ciekawą historię. Unikaj chaosu i powtórzeń.

W skrócie:

I. Fabuła
II. Bohater.
III. Opisy miejsc, postaci lub przedmiotów.
IV. Dialogi.
V. Porządek.

 

Opis krajobrazu.

Pejzaż – krajobraz naturalny; przestrzeń ziemska widziana z pewnego punktu; widok okolicy.

1. Określ typ krajobrazu, który opisujesz:
górski, morski, nadmorski, nizinny, pustynny, egzotyczny, lesisty, wulkaniczny, podbiegunowy, miejski, wiejski, naturalny, jesienny, zimowy, księżycowy, przemysłowy, industrialny…

2. Nie bój się porównań i metafor:
krajobraz jak marzenie, miękki dywan traw, wielobarwny kobierzec liści, zielone włosy Ziemi, ściana lasu, krajobraz księżycowy…

3. Do swojego opisu dobierz odpowiednie określenia, epitety, przymiotniki:
spokojny, sielankowy, groźny, uspokajający, pobudzający do myślenia, piękny, zielony, różnokolorowy…

4. Używaj synonimów – unikaj powtórzeń:
Krajobraz, pejzaż, widok, obraz, scena, panorama, perspektywa.

Widać, rozciąga się, wyziera, rozlega się, roztacza się, rysuje się, majaczy…

5. Napisz jakie uczucia budzi w Tobie ten widok:
lubię go, uspokaja mnie, koi, budzi lęk, przeraża, zachwyca…

6. Określaj położenie:
w oddali, bliżej, nieopodal, dalej, w zasięgu wzroku, na horyzoncie, dookoła, tuz tuż, z prawej strony, z lewej…

Opis krajobrazu możesz zacząć tak:
Krajobraz, który szczególnie utkwił mi w pamięci, to widok…
Z mojego okna roztacza się widok na…
Pejzaż wokół naszej szkoły jest…
Pejzaż, o którym chcę opowiedzieć, znajduje się…
Przed oczyma mam przepiękną panoramę…
Obraz natury, który zawsze będzie ze mną…

Notatka.

Po co robimy notatki?
Aby utrwalić (poprzez zapis) wiedzę, wiadomości, wrażenia i lepiej coś zapamiętać. A także po to, by zawsze móc do tego sięgnąć i w łatwy i szybki sposób coś sobie przypomnieć.

Notatka jest forma streszczenia. Pisz całymi, ale krótkimi zdaniami, zawierając w nich najważniejsze informacje. JAK NAJMNIEJ SŁÓW, JAK NAJWIĘCEJ INFORMACJI!

Możesz sporządzić notatkę w formie wykresu, drzewka ze strzałkami, planu ramowego, lub szczegółowego.

IDEALNA NOTATKA

  1. Jest skrótem tego, co przeczytaliście, usłyszeliście, zobaczyliście.
  2. Zawiera podstawowe, najważniejsze, szczególnie godne zapamiętania informacje.
  3. Powinna mieć „atrakcyjną” (dla oka) formę graficzną – kolory, ramki, ikonki… W ten sposób lepiej zapamiętujemy.
  4. Notatka musi być czytelna, przejrzysta, „poukładana”, tak, aby w przyszłości, kiedy do niej sięgniemy najlepiej nam służyła. W prosty im łatwy sposób „odświeżyła” nasze wiadomości. Przypomniała nam to, co najbardziej istotne i godne zapamiętania.

Dialog.

Dialog jest rozmową conajmniej  dwóch osób , które wystepują naprzemian w roli mówcy i słuchacza. Najczęściej jest on wykorzystywany w powieści lub opowiadaniu. Pełni tam rolę dynamizującą, sprawia, że opowiadanie jest ciekawsze, bardziej wrtkie, wzbogaca wiedzę czytelnika o bohaterach,ich sposobie bycia, myślenia.

POMOCNE WSKAZÓWKI

  • Postacie (jak i ludzie) różnią się od siebie fizycznie i emocjonalnie, mają inne życiowe doświadczenia – powinny zatem różnie mówić. Warto wyposażyć postać w ulubione słówka, zwroty.
  • Dialog warto wzbogacić o informacje, co dana postać robi w chwili wypowiadania słów np.:

Ale jesteś niemiły! – powiedziała cicho nalewając herbatę do ustawionych na stole filiżanek.
Nieprawda – odpowiedział nico zdezorientowany, próbując ją ominąć.

Warto także stosować tzw. „mowę wewnętrzną”, czyli przedstawić myśli danej postaci, aby umożliwić czytelnikowi wgląd w tok rozumowania, w emocje bohatera, np.:

Wiesz, czy nie wiesz? – zapytała niecierpliwie nauczycielka.
Yyyy… – wyjąkał, gorączkowo szukając w głowie właściwej odpowiedzi.

Bardzo był zdenerwowany tym faktem, że złapała go na nieprzygotowaniu, już bał się, co powie w domu mama na kolejną jedynkę z matematyki.

WSKAZÓWKI PRAKTYCZNE

  • Przed każdą kwestią należy stawiać myślnik.
  • Wypowiedzi kolejnych osób należy umieszczać, od myślnika, w osobnych wierszach.
  • Działanie danej postaci, czyli te czynności, które odbywają się w trakcie, przed lub po wypowiadanej przez nie kwestii, należy umieszczać w tym samym akapicie.


Drukuj stronę Drukuj stronę
Podziel się z innymi:
  • email
  • Facebook
  • Twitter
  • Blip
  • Blogger.com
  • Wykop